Leve de republiek! – column

Nostalgisch gezwets? Gezemel van een eind veertiger? Zou kunnen. Maar u kunt toch ook niet ontkennen dat politiek niet meer is, wat politiek ooit is geweest? En met u bedoel ik mensen van, pak ‘m beet, 35-plus. Weliswaar is ooit besloten een ieder vanaf achttien jaar stemrecht te geven, maar dat is natuurlijk een gotspe. Noem de naam Sabine Uitslag en het gros van de jeugd zal waarschijnlijk denken dat ze de leadzangeres was van Centerfold, zeker als de vraagsteller een foto van de CDA-politica toont.

Politiek is in mijn beleving een grommende Joop den Uyl, een poëtische Dries van Agt, een gewiekste Hans Wiegel. Links, midden, rechts. Simpel, maar wel duidelijk én bovendien overzichtelijk. Partijen met een duidelijke lijn, een visie. Voor de sjeu liepen er hier en daar nog wat excentrieke figuren rond, zoals Boer Koekoek (‘De Boernpartij is tegen’ –‘Waartegen? – ‘Dat maakt niet uut, wie bunt tegen’), maar die mochten alleen in de ‘Zendtijd voor politieke partijen’ hun zegje doen. Voor het serieuzere werk was er voor hen een plaatsje aan de zijlijn.

Heden ten dage is politiek een fruitcocktail. Doe wat appels, sinaasappels, bananen en kiwi’s in een blender, zet het apparaat aan, en het sap wat in het glas wordt geschonken kan de vergelijking met Politiek Nederland anno 2012 moeiteloos doorstaan.

Dieptepunt was uiteraard het Katshuisoverleg. Wekenlang werd er door het kabinet gesteggeld om het financiële plaatje rond te krijgen, wat – zoals bekend – niet lukte. Vervolgens nodigde Jan Kees de Jager wat klaverjasvriendjes uit en binnen een paar uurtjes was er een akkoord. Zelfs Jolande Sap van GroenLinks stemde, zonder met de ogen te knipperen, in met tal van forse bezuinigingen. Pijnlijke ingrepen die met name de zwakkeren in de samenleving treffen.

Aan de andere kant is dat nu ook weer niet zo verwonderlijk, want eerder stuurde ze een aantal landgenoten een oorlogsgebied in (herstel: zette ze haar handtekening onder de missie Kunduz, gelegen in het vredelievende zonovergoten vakantieland Afghanistan).

Zou Andrée van Es van de PSP (in 1990 opgegaan in GroenLinks) ook zijn aangeschoven bij VVD, CDA en D66? Neen, (uiterst) links deed in de tijd van Van Es geen zaken met rechts. Simpel en overzichtelijk. Toen nog wel.

Nu Politiek Nederland één kleurloze massa is geworden, is het tijd voor drastische maatregelen? Ik wil weer politiek vuurwerk, schandalen, reuring, ouderwets graaiende politici, escapades, leugens, leugentjes om bestwil, gladjanussen die elkaar op het scherpst van de snede verbaal in de haren vliegen, ik wil Henk Blekers in veelvoud.

Links aan de linker kant, rechts aan de rechter kant. Simpel en duidelijk.

Leve de republiek!